Paratext ได้รับการออกแบบให้สามารถใช้งานได้กับระบบการเขียนส่วนใหญ่ทั่วโลก ด้วยเหตุนี้ Paratext จึงมีการตั้งค่าภาษาต่างๆ มากมาย รวมถึง... อักษรภาษาอังกฤษ บทสนทนา ดูตัวอย่างภาษาอังกฤษด้านล่าง:
ตัวอักษรพิมพ์เล็กและพิมพ์ใหญ่
หน้าต่างการตั้งค่าตัวอักษร (เมนูโปรเจ็กต์ > การตั้งค่าโปรเจ็กต์ > การตั้งค่าภาษา > แท็บตัวอักษร) คือที่ที่คุณจะแสดงรายการตัวอักษรพิมพ์เล็กและพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดของภาษา รายการนี้จะบอก Paratext ว่าตัวอักษรใดเป็นส่วนหนึ่งของภาษา และเป็นพื้นฐานสำหรับการตรวจสอบตัวอักษรใน Paratext
💡 หมายเหตุ อักขระเพิ่มเติม เช่น เครื่องหมายวรรคตอนและตัวเลข จะต้องถูกเพิ่มเข้าไปในรายการตรวจสอบอักขระด้วยตนเอง (ดูเพิ่มเติม) เมนูโปรเจ็กต์ > เครื่องมือ > ตรวจสอบสินค้าคงคลัง > สินค้าคงคลังตัวละคร OR รายการเครื่องหมายวรรคตอน) แต่ทุกอย่างใน อักษรภาษาอังกฤษ บทสนทนาจะถูกเพิ่มเข้าไปในคลังอักขระโดยอัตโนมัติในฐานะอักขระที่ถูกต้อง
💡 หมายเหตุ รายการตัวอักษรควรมีเฉพาะตัวอักษรที่ใช้ในระบบการเขียนของคุณเท่านั้น เพื่อให้ระบบตรวจสอบตัวอักษรสามารถตรวจจับตัวอักษรที่ไม่เหมาะสมได้หากมีการพิมพ์ผิดพลาด การคัดลอกตัวอักษรจากโครงการหนึ่งไปยังอีกโครงการหนึ่งอาจทำให้เกิดตัวอักษรที่ไม่ถูกต้องได้ง่าย หากคุณไม่ได้ตรวจสอบว่าโครงการใหม่ใช้ตัวอักษรใดบ้าง
การกำหนดลำดับตัวอักษรสำหรับภาษา
ลำดับของตัวอักษรในกล่องโต้ตอบตัวอักษรจะเป็นตัวกำหนดวิธีการจัดเรียงคำในโปรเจกต์ Paratext มีหลายจุดที่ Paratext จำเป็นต้องนำเสนอข้อมูลในรูปแบบรายการที่เรียงลำดับ โดยใช้ลำดับ "ตัวอักษร" ที่คุณกำหนดไว้ที่นี่ ตัวอย่างเช่น:
- ผลการค้นหาในหน้าต่างรายการ
- เครื่องมือ Wordlist
- คำศัพท์เฉพาะ (หากโครงการมี)
💡 หาก Paratext ไม่จัดเรียงข้อมูลตามที่คุณคาดหวัง หนึ่ง หนึ่งในเหตุผลอาจเป็นลำดับของตัวอักษรในเรื่อง อักษรภาษาอังกฤษ บทสนทนา
ตัวละครที่มีสำเนียงเฉพาะ
เป็นเรื่องปกติที่ภาษาต่างๆ จะมีตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียง เช่น á ê ɨ ñ ò ü ควรใส่ตัวอักษรเหล่านี้ไว้ในรายการตัวอักษรสำหรับโครงการด้วย ลองพิจารณาสระในตัวอย่างภาษาสเปนด้านล่าง:
โปรดสังเกตว่าตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงทั้งตัวพิมพ์เล็กและตัวพิมพ์ใหญ่จะถูกรวมไว้ด้วย นอกจากนี้ โปรดสังเกตว่าสระที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงจะอยู่บนบรรทัดเดียวกันกับสระที่ไม่มีเครื่องหมายเน้นเสียง นี่ไม่ใช่ข้อกำหนดบังคับ แต่เป็นตัวเลือกที่ใช้เมื่อคุณต้องการให้ Paratext ไม่สนใจเครื่องหมายเน้นเสียงเมื่อทำการจัดเรียง ซึ่งอาจเป็นประโยชน์หากภาษาของคุณมีเครื่องหมายวรรณยุกต์/การเน้นเสียงที่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความหมายของคำ
หากลำดับการจัดเรียงถูกตั้งค่าเหมือนตัวอย่างข้างต้น Paratext จะไม่ดำเนินการใดๆ e และ é โดยใช้ตัวอักษรที่แตกต่างกันเมื่อทำการเรียงลำดับ ตัวอย่างเช่น คำสมมุติเหล่านี้จะถูกเรียงลำดับด้วยวิธีนี้:
- pepa
- pépa
- peขั้นตอน
- péขั้นตอน
การจัดเรียงแบบนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้คำศัพท์ในพจนานุกรมของคุณมีส่วนแยกต่างหากสำหรับคำที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงต่างกัน
การจัดเรียงตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงแยกต่างหากจากตัวอักษรที่ไม่มีเครื่องหมายเน้นเสียง
หากคุณต้องการให้ตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงถูกจัดเรียงแยกต่างหากจากตัวอักษรที่ไม่มีเครื่องหมายเน้นเสียง (เช่น ถือว่าเป็นตัวอักษรที่แตกต่างกัน) คุณจะต้องวางตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงไว้ในบรรทัดที่แยกจากกัน พิจารณาตัวอย่างภาษาสเปนที่แก้ไขแล้วด้านล่างนี้:
หากตั้งค่าลำดับการจัดเรียงเหมือนตัวอย่าง “ภาษาสเปนที่แก้ไขแล้ว” ข้างต้น คำสมมติเหล่านี้จะถูกจัดเรียงในลักษณะนี้ (เนื่องจาก e มาก่อน é):
- pepa
- peขั้นตอน
- pépa
- péขั้นตอน
ดูเหมือนว่าโดยทั่วไปแล้วการตั้งค่าโปรเจกต์จะแยกสระที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงและสระที่ไม่มีเครื่องหมายเน้นเสียงออกจากกัน ในขณะที่พยัญชนะที่มีเครื่องหมายเน้นเสียงและพยัญชนะที่ไม่มีเครื่องหมายเน้นเสียงจะแยกออกจากกัน ลองพิจารณาตัวอย่างของ ñ/Ñ จากตัวอย่างภาษาสเปนด้านล่าง:
การตั้งค่านี้จะทำให้ Paratext เรียงลำดับตามปกติ n's แยกจาก ñ's โดยใช้เครื่องหมายทิลเด (tilde) เป็นเครื่องหมายกำกับเสียง คำสมมติเหล่านี้จะถูกจัดเรียงในลักษณะนี้ เพราะว่า n มาก่อน ñ:
- sonir
- soñir
- sunara
- suñara
นอกจากนี้ยังจะทำให้คำศัพท์แบ่งออกเป็นสองส่วนแยกกัน สำหรับคำที่ขึ้นต้นด้วย “N"และ"Ñ“หากคุณเลือกที่จะมีคำศัพท์เฉพาะในโปรเจ็กต์ของคุณ”
ไดกราฟ
ไดกราฟ ไตรกราฟ และมัลติกราฟอื่นๆ ถูกใช้ในระบบการเขียนหลายระบบ คุณสามารถบอก Paratext ได้ว่าจะจัดเรียงสิ่งเหล่านี้อย่างไร ชุมชนภาษาบางแห่งให้ความสำคัญกับมัลติกราฟมาก เพราะมีความสำคัญต่อการสะกดคำในภาษาของพวกเขา ในขณะที่บางแห่งพอใจที่จะให้ Paratext ละเลยมัลติกราฟและจัดเรียงตามอักขระแต่ละตัวเท่านั้น ลองพิจารณากรณีกลางๆ ในตัวอย่างภาษา Fulfulde ด้านล่าง ซึ่งมีไดกราฟสี่ตัว (mb, nd, ng และ nj):
ในตัวอย่างนี้ Paratext จะแยกแยะระหว่างคำที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรคู่เหล่านี้กับคำที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรเดี่ยว และจะจัดเรียงตามนั้น ตัวอย่างเช่น:
- mอายี่
- mbอาจี
- nอนี่
- ndอารานี
- ngอารี
ตัวอักษรที่อาจต้องใช้แป้นพิมพ์พิเศษ
มีอักขระหลายตัวที่โครงการของคุณอาจต้องการ แต่คอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถพิมพ์ได้หากไม่มีการเพิ่มแป้นพิมพ์เสริมที่มีอักขระพิเศษเหล่านั้น ตัวอย่างของอักขระเหล่านี้ได้แก่ ç /ç, ɨ/Ɨ , Ŋ/ŋ, ɓ/Ɓ, ɔ/Ɔ และอื่นๆ อีกมากมาย Fufulde ได้ติด b (ɓ) และตะขอ d (ɗ) และเป็นตัวอย่างของสิ่งนี้ คุณจะต้องมีวิธีพิมพ์อักขระเหล่านี้ หรือวิธีคัดลอกและวางลงในช่อง อักษรภาษาอังกฤษ รายการ วิธีหนึ่งในการพิมพ์อักขระพิเศษคือการใช้ การแก้ไขอัตโนมัติ คุณสมบัติในพาราเท็กซ์ สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับการแก้ไขอัตโนมัติ โปรดดูที่ บทความนี้:
วิธีที่สองคือการค้นหาหรือติดตั้ง คีย์บอร์ดคีย์แมนนี่คือวิธีที่ดีที่สุดหากโปรเจ็กต์ของคุณต้องการอักขระพิเศษจำนวนมาก และ/หรือหากคุณต้องการพิมพ์อักขระพิเศษในโปรแกรมอื่นๆ บนคอมพิวเตอร์ของคุณ คีย์บอร์ด Keyman หลายรุ่นยังมีคีย์บอร์ดพิเศษสำหรับพิมพ์บนอุปกรณ์พกพา (เช่น โทรศัพท์ Android หรือ iOS) อีกด้วย
หลีกเลี่ยงการใช้เครื่องหมายวรรคตอนแทนตัวอักษร
การแยกเครื่องหมายวรรคตอนออกจากตัวอักษรที่ใช้สร้างคำนั้นสำคัญมาก หากไม่ทำเช่นนั้นอาจก่อให้เกิดปัญหาต่างๆ มากมาย การค้นหาและการจัดเรียงจะไม่ทำงานอย่างถูกต้อง การตรวจสอบตัวอักษร เครื่องหมายวรรคตอน และการสะกดคำอาจไม่พบข้อผิดพลาดทั้งหมด และเครื่องมือ Wordlist อาจแบ่งคำในตำแหน่งที่ไม่คาดคิด
ตัวอย่าง: ระบบการเขียนที่ใช้ตัวอักษรละตินบางระบบใช้เครื่องหมายขีดเล็กๆ แทนเสียงหยุดเส้นเสียง และผู้คนมักจะพิมพ์เครื่องหมายอะพอสโทรฟี ' หรือเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวขวา ' สำหรับเครื่องหมายถูกนั้น ในทำนองเดียวกัน ระบบการเขียนบางระบบแสดงเสียง n เพดานอ่อน (ŋ) โดยใช้ ng' ร่วมกับเครื่องหมายอะพอสโทรฟีหรือเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวขวา อย่างไรก็ตาม สัญลักษณ์ทั้งสองนี้โดยปกติแล้วไม่ใช่ตัวอักษรที่ใช้สร้างคำ และคอมพิวเตอร์อาจไม่ประมวลผลตามที่คุณคาดหวัง (กล่าวคือ มันจะถือว่าเป็นเครื่องหมายวรรคตอนแทนที่จะเป็นตัวอักษร) ข้อจำกัดอย่างหนึ่งของการใช้สัญลักษณ์เหล่านี้คือ ไม่มีตัวพิมพ์เล็กและตัวพิมพ์ใหญ่ ดังนั้นจึงแนะนำให้ใช้เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวขวาแทน อักษรละตินตัวเล็ก Saltilloꞌ (U+A78C) หรือ อักษรตัวดัดแปลง เครื่องหมายอะพอสโทรฟี ʼ (U+02BC) เนื่องจากคอมพิวเตอร์จะจดจำตัวอักษรเหล่านั้นว่าเป็นตัวอักษรที่ใช้สร้างคำ ไม่ใช่เครื่องหมายวรรคตอน โดยปกติแล้ว การสะกดคำไม่จำเป็นต้องใช้ตัวพิมพ์ใหญ่สำหรับเสียงหยุดเส้นเสียง แต่ถ้าคุณต้องการ ให้ใช้ตัวอักษรละตินตัวเล็ก Saltillo ꞌ (U+A78C) และอักษรละตินตัวพิมพ์ใหญ่ Saltillo (U+A78B) เช่นเดียวกับอักขระพิเศษอื่นๆ คุณจะต้องมีวิธีในการพิมพ์อักขระที่คุณเลือกสำหรับเสียงหยุดเส้นเสียง
ลองพิจารณาตัวอย่างด้านล่างนี้ ซึ่งใช้ Saltillo แทนเสียงหยุดเส้นเสียง:
💡 โปรดสังเกตว่าอักขระอย่างเช่น Saltillo มักจะแทนเสียงหยุดเส้นเสียง หรือเป็นส่วนหนึ่งของไตรกราฟ เช่น ngꞌ ที่ไม่จำเป็นต้องใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ในการเขียน หากการเขียนแบบใดต้องการตัวอักษร Saltillo ตัวพิมพ์ใหญ่ ให้วางตัวอักษรละติน Saltillo ตัวพิมพ์ใหญ่ (U+A78B) ไว้หลังเครื่องหมายทับแบบนี้: ꞌ/Ꞌ.
คำย่อและการใช้เครื่องหมายขีดคั่น
หลายภาษาใช้คำย่อ ตัวอย่างเช่น ภาษาอังกฤษมีคำเช่น “don't”, “doesn't” และ “won't” นอกจากนี้ การใช้เครื่องหมายอะพอสโทรฟีเพื่อแสดงการละสระก็เป็นเรื่องปกติในระบบการเขียน เช่น “มชิคูลูพิริโร วะ คริสตู เยซู” (ชิเชวา/นยานจา) ดังนั้น เครื่องหมายอะพอสโทรฟีจึงจำเป็นสำหรับการสะกดคำที่ถูกต้อง แต่ไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรหรือส่วนประกอบของคำ เช่นเดียวกับเครื่องหมายยัติภังค์: ระบบการเขียนบางระบบจำเป็นต้องใช้เครื่องหมายยัติภังค์เพื่อการสะกดคำที่ถูกต้อง แต่ไม่ถือว่าเป็นส่วนประกอบของคำ
วิธีจัดการกับการย่อคำและการใช้เครื่องหมายยัติภังค์ในพาราเท็กซ์คือการระบุเป็นเครื่องหมายวรรคตอนกลางคำ เครื่องหมายวรรคตอนกลางคำ สามารถค้นหาการตั้งค่าได้ที่ ตัวละครอื่น ๆ แท็บ ภายใต้การตั้งค่าภาษา พิจารณาการตั้งค่าเครื่องหมายวรรคตอนกลางคำสำหรับภาษา Nyanja ที่แสดงด้านล่าง:
การใส่เครื่องหมายยัติภังค์และเครื่องหมายอะพอสโทรฟีไว้ในที่นี้จะบอกให้ Paratext ทราบว่าบางคำจะมีเครื่องหมายยัติภังค์หรือเครื่องหมายอะพอสโทรฟี ซึ่งสำคัญมาก เพราะหากไม่ได้ระบุเครื่องหมายยัติภังค์และเครื่องหมายอะพอสโทรฟีไว้ในที่นี้ Paratext จะแบ่งคำที่มีเครื่องหมายยัติภังค์หรือเครื่องหมายอะพอสโทรฟีออกเป็นสองส่วน ตัวอย่างเช่น คำว่า Nyanja mʼchikhulupiriro จะถูกแยกออกเป็นสองคำ (เอ็ม ชิคุลูปิริโร) ตรงที่มีเครื่องหมายอะพอสโทรฟี ในทำนองเดียวกัน คำว่า Fulfulde อะโดตู-มิ จะถูกแยกออกเป็นสองคำ (อะโดตู มิ) ตรงตำแหน่งที่มีเครื่องหมายยัติภังค์
สรุป
โดยสรุปแล้ว รายชื่อตัวอักษรควรมีตัวอักษรที่ใช้สร้างคำได้ครบถ้วนตามที่ต้องการในภาษาของคุณ ไม่ควรทิ้งตัวอักษรที่ไม่ได้ใช้ไว้ (ซึ่งมักเกิดขึ้นเมื่อคัดลอกรายชื่อตัวอักษรจากโครงการหนึ่งไปยังอีกโครงการหนึ่ง) ไม่ควรใช้เครื่องหมายวรรคตอนเป็นส่วนหนึ่งของตัวอักษร หากจำเป็นต้องใช้ ให้หาตัวอักษรอื่นที่ดูเหมาะสมมาใช้แทนตัวอักษรนั้นใน Paratext คุณอาจต้องหาวิธีหรือสร้างวิธีการพิมพ์ตัวอักษรพิเศษที่แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถพิมพ์ได้ ฟังก์ชันแก้ไขคำผิดอัตโนมัติในพาราเท็กซ์ or คนสำคัญ เป็นสองวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่เป็นไปได้
การใช้เวลาในช่วงเริ่มต้นของโครงการแปลเพื่อจัดเรียงตัวอักษรของงานแปลให้ถูกต้อง จะทำให้การร่างและตรวจสอบงานแปลง่ายขึ้นมาก นอกจากนี้ยังทำให้การพิมพ์ข้อความไม่น่าเบื่อ และช่วยให้ฟังก์ชันการค้นหา การจัดเรียง และการตรวจสอบของ Paratext ทำงานได้อย่างถูกต้อง