การแปลเป็นแบบอัตโนมัติ รายงานปัญหาการแปล.

การทำให้ข้อความยูนิโค้ดเป็นมาตรฐานในพาราเท็กซ์

ตอนนี้ Paratext อนุญาตให้ผู้ใช้ควบคุมการปรับค่ามาตรฐานได้แล้ว

การอัปเดตล่าสุดได้เพิ่มการตั้งค่าการปรับค่ามาตรฐานใหม่เข้ามา

เราขอแนะนำให้ผู้ใช้ตรวจสอบการตั้งค่านี้และพิจารณาว่าควรเปลี่ยนแปลงการตั้งค่าสำหรับโครงการของตนหรือไม่

โครงการส่วนใหญ่ที่ย้ายมาจาก Paratext 7 จะมีการตั้งค่าการทำให้เป็นมาตรฐานเป็น “Offนี่อาจไม่ใช่การตั้งค่าที่ดีที่สุดสำหรับโปรเจ็กต์ของคุณ ส่วนที่เหลือของบทความนี้จะอธิบายโดยย่อว่าการทำให้เป็นมาตรฐาน Unicode คืออะไร และความหมายของการตั้งค่าทั้งสามแบบที่มีให้เลือก คุณจะต้องเป็นผู้ตัดสินใจเองว่าการตั้งค่าใดดีที่สุดสำหรับโปรเจ็กต์ของคุณ

คำอธิบายโดยย่อเกี่ยวกับการทำให้เป็นมาตรฐานของยูนิโค้ด

Unicode บรรทัดฐาน  คือกระบวนการกำหนดกฎเกณฑ์ว่าอักขระที่สามารถแสดงได้มากกว่าหนึ่งวิธีภายใต้มาตรฐาน Unicode ควรแสดงอย่างไรในโครงการที่กำหนด การขาดความสอดคล้องในการแสดงอักขระเหล่านี้ในโครงการ Paratext จะนำไปสู่ปัญหาในการค้นหาและการกรองข้อมูลที่ไม่ทำงานตามที่คาดหวัง และอาจทำให้สิ่งพิมพ์ดูไม่สวยงาม

สำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับปัญหา Unicode มากนัก ผมคิดว่าตัวอย่างจะช่วยให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น ตัวอักษร “e” ที่มีเครื่องหมายเน้นเสียง “é” สามารถสร้างได้โดยคอมพิวเตอร์โดยใช้จุด Unicode หนึ่งจุด (U+00E9) หรือใช้ “e” ปกติ (U+0065) บวกกับเครื่องหมายเน้นเสียง (U+0301) ปัญหาคือเมื่อมีการผสมกันของการแสดงผลทั้งสองแบบนี้ในโครงการ Paratext เดียวกัน สำหรับมนุษย์แล้ว “é” ทุกตัวดูเหมือนกัน แต่สำหรับ Paratext แล้วมันแตกต่างกัน ดังนั้นหากค้นหาด้วยจุดรหัส (U+00E9) การค้นหาจะไม่พบคำใดๆ ที่ “é” ถูกแสดงด้วย “e” ปกติ (U+0065) บวกกับเครื่องหมายเน้นเสียง (U+0301) การแสดงผลแบบแรกเรียกว่า “แบบประกอบ” เนื่องจากส่วนประกอบสองส่วนของตัวอักษรถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นตัวอักษรเดียว การแสดงผลแบบที่สองเรียกว่า “แบบแยกส่วน” เนื่องจากมันถูกแยกออกเป็นสองส่วน

เพิ่มการควบคุมการทำให้เป็นมาตรฐานในคุณสมบัติและการตั้งค่าของโปรเจ็กต์

การขอ การตั้งค่าคุณสมบัติของโปรเจ็กต์ ตอนนี้บทสนทนามีช่องเลือกการปรับค่ามาตรฐานแล้ว (บรรทัดที่ 4 ในภาพหน้าจอที่แสดงอยู่นี้) ในเวอร์ชันก่อนหน้าของ Paratext 8 ผู้ใช้ไม่สามารถควบคุมวิธีการปรับค่ามาตรฐานได้

normalization

คุณสมบัติการทำให้เป็นมาตรฐาน

คุณสมบัติการปรับค่ามาตรฐานมีให้เลือกสามแบบ: 1) ปิด (ไม่มีการปรับค่ามาตรฐาน), 2) อักขระประกอบ (NFC), และ 3) อักขระแยกส่วน (NFD)

คุณสมบัติการทำให้เป็นมาตรฐาน

การปรับค่าให้เป็นมาตรฐาน: ปิด

ตัวเลือกเริ่มต้นสำหรับโปรเจ็กต์ที่ย้ายมาจาก Paratext 7 คือ “ปิด” เมื่อเลือกตัวเลือกนี้ Paratext จะไม่พยายามเปลี่ยนรหัสอักขระแต่อย่างใด มันจะยอมรับสิ่งที่คุณพิมพ์เข้าไป แม้ว่าคอมพิวเตอร์บางเครื่องในทีมจะใช้ตัวอักขระแบบผสม (NFC) และบางเครื่องใช้ตัวอักขระแบบแยกส่วน (NFD) ก็ตาม

การทำให้เป็นมาตรฐาน: ประกอบ

การเลือก “Composed” จะบอกให้ Paratext ว่าเมื่อใดก็ตามที่พิมพ์อักขระในรูปแบบแยกส่วน (NFD) ควรเปลี่ยนเป็นรูปแบบประกอบเมื่อเป็นไปได้ อักขระที่ไม่มีรูปแบบประกอบให้เลือกก็จะยังคงอยู่ในรูปแบบแยกส่วนต่อไป หากมีการป้อนอักขระแบบแยกส่วนโดยไม่ได้ตั้งใจ Paratext จะเปลี่ยนเป็นรูปแบบประกอบในครั้งถัดไปที่บันทึกโปรเจ็กต์ อักขระจะมีความสอดคล้องกันในแง่ที่ว่าอักขระแต่ละตัวจะมีเพียงรูปแบบเดียวในโปรเจ็กต์

การทำให้เป็นมาตรฐาน: แยกส่วน

การเลือก “แยกส่วน” (Decomposed) จะบอกให้ Paratext ว่าเมื่อใดก็ตามที่พิมพ์อักขระแบบประกอบ (NFC) ระบบควรเปลี่ยนเป็นแบบแยกส่วนหากมีรูปแบบแยกส่วนอยู่ หากเกิดกรณีที่ป้อนอักขระแบบประกอบในตำแหน่งที่มีรูปแบบแยกส่วนอยู่ Paratext จะเปลี่ยนเป็นรูปแบบแยกส่วนในครั้งถัดไปที่บันทึกโปรเจ็กต์ อักขระจะมีความสอดคล้องกันในแง่ที่ว่าอักขระใดๆ ที่สามารถแสดงด้วยรูปแบบแยกส่วนได้ก็จะถูกแสดงด้วยรูปแบบแยกส่วนเช่นกัน

ค่าเริ่มต้นของการทำให้เป็นมาตรฐาน

การตั้งค่าการทำให้เป็นมาตรฐานเริ่มต้นสำหรับโครงการใหม่คือ “ใจเย็นเนื่องจากนี่เป็นฟีเจอร์ใหม่ จึงขอแนะนำให้คุณพิจารณาว่าโครงการของคุณต้องการการทำให้เป็นมาตรฐานหรือไม่ และถ้าจำเป็น ควรใช้แบบใดจึงจะเหมาะสม

การตั้งค่าการทำให้เป็นมาตรฐานเริ่มต้นสำหรับโครงการที่มีอยู่คือ “Offเมื่อมีการเพิ่มฟีเจอร์นี้ลงใน Paratext 8 การอัปเกรดไม่ได้พยายามตั้งค่าการปรับมาตรฐานโดยอัตโนมัติ และไม่ได้แจ้งให้คุณเลือก หากคุณใช้ตัวอักษรที่มีเครื่องหมายเน้นเสียง หรือมีแป้นพิมพ์แบบกำหนดเอง ขอแนะนำให้คุณใช้เวลาในการตั้งค่าการปรับมาตรฐานให้เหมาะสมกับภาษาของคุณ

ฉันควรใช้การปรับค่ามาตรฐานแบบใด?

บทความนี้ไม่สามารถให้เหตุผลทั้งหมดเกี่ยวกับการใช้ตัวอักษรแบบประกอบหรือแบบแยกส่วนได้ องค์กรของคุณควรให้คำแนะนำในประเด็นนี้ หากคุณต้องการดูตัวอย่างการคิดวิเคราะห์ประเด็นเหล่านี้ คุณสามารถไปที่ลิงก์ต่อไปนี้และอ่านเกี่ยวกับการตัดสินใจเรื่องการเข้ารหัสในประเทศแคเมรูนได้:

https://langtechcameroon.info/composed-characters/

สิ่งสำคัญจากมุมมองของพาราเท็กซ์คือความสม่ำเสมอและแสดงตัวอักษรในรูปแบบเดียวกันเสมอ ซอฟต์แวร์จะใช้รหัสพื้นฐาน ไม่ใช่ลักษณะที่ปรากฏของตัวอักษรในการทำงาน

สรุป

การรักษาความสม่ำเสมอในการแสดงตัวอักษรจะช่วยให้การค้นหาใน Paratext พบคำที่เกี่ยวข้องทั้งหมด การระบุรูปแบบการจัดรูปแบบที่เหมาะสมสำหรับโครงการของคุณยังช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาการจัดรูปแบบบางอย่างที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการเผยแพร่ได้อีกด้วย

การกำหนดค่ามาตรฐานสำหรับโปรเจ็กต์มีข้อดีเพิ่มเติมคือ ความแตกต่างระหว่างแป้นพิมพ์ในทีมจะลดลง คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งอาจใช้ตัวอักษรแบบประกอบ ในขณะที่อีกเครื่องใช้ตัวอักษรแบบแยกส่วน และ Paratext จะทำการปรับข้อมูลให้สอดคล้องกันโดยอัตโนมัติ

 

ข่าวล่าสุด