USFM – Ujednolicone znaczniki formatu standardowego

Ogólnie rzecz biorąc, język znaczników to specjalna notacja służąca do identyfikacji komponentów i struktury dokumentu elektronicznego. Łączy on dodatkowe informacje o tekście z samym tekstem. Te dodatkowe informacje są wyrażane za pomocą znaczników. Znaczniki mogą również zawierać informacje o zamierzonej prezentacji tekstu lub instrukcje dotyczące sposobu, w jaki proces programistyczny powinien obsługiwać tekst. Dobry system znaczników można łatwo zidentyfikować jako niezależny od samego tekstu.

Znaczniki formatu standardowego (SFM) są od wielu lat używane w środowisku tłumaczy Biblii jako metoda identyfikacji unikalnych elementów tekstu zawartych w elektronicznym dokumencie biblijnym. Znaczniki formatu standardowego (SFM) rozpoczynają się ukośnikiem odwrotnym „\”, a kończą kolejną spacją. Z biegiem czasu opracowano, dostosowano i wdrożono wiele lokalnych „standardów” formatu standardowego (SFM), aby sprostać zróżnicowanym wymaganiom projektów tłumaczeniowych i wydawniczych Biblii na całym świecie.

Historia USFM

Różnorodne wykorzystanie systemów zarządzania dokumentacją (SFM) prowadziło do szeregu problemów – przede wszystkim wyzwań związanych z udostępnianiem tekstu lub powiązanych narzędzi do przetwarzania tekstu między jednostkami, działami lub organizacjami partnerskimi. Oddzielne i ciągłe utrzymanie zduplikowanych narzędzi i procedur, niezbędnych do zarządzania przepływem tekstu w całym jego cyklu życia, stało się kosztowne i bardzo trudne do utrzymania.

W marcu 2002 roku w ramach Zjednoczonych Towarzystw Biblijnych powołano grupę roboczą, której zadaniem było opracowanie ujednoliconej specyfikacji dla stosowania SFM w czterech obszarach UBS. Mając jeden standard SFM (USFM: Zunifikowane znaczniki formatu standardowego) zapewniłoby wiele korzyści:

• Pozwól, aby więcej uwagi i wysiłku poświęcono opracowaniu jednego zestawu narzędzi i narzędzi, z którego będą korzystać wszystkie projekty:
  • Narzędzia do sprawdzania i analizy tekstu.
  • Narzędzia służące do tworzenia pomocniczych źródeł tekstowych, takich jak konkordancje i indeksy.
  • Narzędzia usprawniające proces wydawniczy.
• Wyeliminuj lub zminimalizuj powielanie wysiłków związanych z dostarczaniem tych narzędzi.
• Umożliwia lepsze współdzielenie narzędzi i danych.
• Pozwól użytkownikom Paratext korzystać z jednego sprawdzonego i przetestowanego arkusza stylów.
• Przygotuj projekt tak, aby przejście na inne formaty znaczników lub przyszłe technologie było płynniejsze.

W idealnym przypadku standard SFM miałby na celu między innymi oznaczanie wspólnych typów elementów pisma świętego, a nie formatowanie (prezentację) informacji. USFM podjęło próbę „ujednolicenia” długiej historii „standardów” oznaczania pism świętych w formacie SFM, z których niektóre charakteryzowały się większą lub mniejszą tolerancją dla znaczników zorientowanych na format. Głównym celem rozwoju USFM była unifikacja, a nie tworzenie znaczników. Oznacza to, że USFM dziedziczy wsparcie zarówno dla pozytywnych (jak i pewnych negatywnych) aspektów wcześniejszego stosowania znaczników SFM. Grupa robocza USFM nie chciała tworzyć trudnego do opanowania zadania konwersji dla starszych tekstów zakodowanych w SFM.