Tłumaczenia są automatyczne. Zgłoś problem z tłumaczeniem.

Ujednolicenie „materiału dodatkowego” w odnośnikach i przypisach

Wiele drukowanych Biblii zawiera „materiały dodatkowe” (drobne fragmenty informacji wyjaśniających) w odsyłaczach i przypisach, aby uczynić je bardziej przydatnymi dla czytelnika. Oto kilka przykładów: LXX, Septuaginta, Tekst oryginalny, Wersja grecka, Zobacz, Zobacz przypis w wersecie, Porównaj, oraz Werset. Możliwych jest o wiele więcej. Paratekst ma sposób, aby pomóc Ci zachować spójność w korzystaniu z tych drobnych informacji. Na przykład, możesz chcieć użyć albo LXX or Septuaginta jako etykietę odsyłacza w projekcie, ale nie oba naraz. Paratext nazywa te drobne fragmenty informacji objaśniających „materiałem dodatkowym”. W tym artykule omówimy więcej na temat materiału dodatkowego, w tym jak poprawnie się do niego odwoływać w Paratext.

Przykłady dodatkowego materiału w wydrukowanej kopii tekstu

Przykład nr 1 (z Septuagintą)

Przykład 1 Septuaginta 2

Przykład nr 2 (z LXX)

Przykład 1c LXX

Przykład nr 3 (Zobacz Psalm 110.1)

Przykład2 patrz2 psa

Dodatkowe materiały i sprawdzanie odniesień do Pisma Świętego

Jeśli dodatkowy materiał jest poprawnie zdefiniowany w Ustawieniach Odniesień do Pisma Świętego, przejdzie on kontrolę odniesień w Paratext. Jest to ważne, ponieważ jeśli wszystkie odnośniki przejdą pomyślnie, dodatkowy materiał jest spójny.

W poniższym przypadku dodatkowy materiał LXX nie został dodany do ustawień Odniesień do Pism Świętych.

Nieprawidłowy materiał dodatkowy 1

Paratext zaznaczył tytuł książki na czerwono i podkreślił całe odniesienie na czerwono, ponieważ nie rozpoznał (LXX) jako ważna część odsyłacza.

W następnym przypadku See oraz (Septuaginta) nie są zaznaczone na czerwono, ale podkreślone na niebiesko-szary kolor, co wskazuje, że są to prawidłowe etykiety odniesień.

Zobacz i Septuagintę 2

To dlatego, że See oraz (Septuaginta) zostały oznaczone jako prawidłowy materiał dodatkowy. Poniżej znajdziesz instrukcje dotyczące wprowadzania wszystkich słów i znaków, których chcesz użyć w prawidłowym odsyłaczu:

Ustawienia odniesień do Pisma Świętego

Materiał dodatkowy zdefiniowano w ustawieniach odniesień do pism świętych, należy więc otworzyć te ustawienia.

  1. Przejdź do menu głównego swojego projektu i kliknij na niego.
  2. Iść do Ustawienia projektuUstawienia odniesień do Pisma Świętego

Otwieranie ustawień odniesień do Pisma Świętego2

3. Kliknij na Ustawienia odniesień do Pisma Świętego.

Ustawienia odniesień do Pisma Świętego 1

4. Wpisz „Zobacz | (Septuaginta)” w Dodatkowy materiał pudełko

Odniesienie do Pisma Świętego Septuaginta1

Uwaga: Każda rzecz, której chcesz użyć jako dodatkowego materiału, musi być oddzielona pionowym prętem.

Uwaga: Spacje po „See” i przed „(Septuaginta)” są ważne. Zawsze należy patrzeć na szare pole pod Dodatkowy materiał Pole. Pokaże Ci, jak będą wyglądać Twoje odsyłacze lub przypisy z dodatkowymi materiałami. Jeśli nie podoba Ci się wygląd przykładów, dostosuj odstępy w Dodatkowy materiał aż przykłady będą wyglądać poprawnie.

Więcej pomocy z dodatkowymi materiałami

Jeśli potrzebujesz dodatkowej pomocy w poprawnym wyświetlaniu dodatkowego materiału, zapoznaj się z przewodnikiem dotyczącym ustawień okna dialogowego Odniesień do Pism Świętych.

Przewodnik po skryptach 3

Aby uzyskać więcej informacji, wpisz „Materiały dodatkowe” w polu Pomocy Paratextu.

Pomoc dotycząca skryptu 3

Wniosek

Paratext oferuje wiele sposobów, aby pomóc Ci uczynić przypisy i odsyłacze użytecznymi dla czytelników i spójnymi. Teraz, gdy zapoznałeś się z funkcją dodatkowych materiałów, zastanów się, jak może ona pomóc Ci ulepszyć opublikowaną wersję Twojej Biblii.

Ostatnie wiadomości